KRÓTKOFALARSTWO - amatorska radiokomunikacja na falach radiowych krótkich i ultrakrótkich, prowadzona przez osoby uprawnione przez władze administracyjne danego kraju. Krótkofalarstwo polega na wymianie wiadomości, dotyczących technicznej charakterystyki urządzeń i jakości (zrozumiałości, słyszalności itp.) nawiązanej łączności. Prostszą odmianą krótkofalarstwa jest nasłuch radioamatorski, prowadzony przez osoby mające jedynie stacje odbiorcze. Wiadomości przekazuje się tekstem otwartym, kodem Q (przyporządkowane przesyłanym wiadomościom symbole literowe) lub slangiem (skróty wyrazów angielskich przyjęte w krótkofalarstwie). Uzyskanie obustronnej łączności potwierdza się przez korespondencyjną wymianę specjalnych kart (tzw. kart QSL). Przeprowadzane są też zawody krótkofalarskie (krajowe i międzynarodowe), polegające na uzyskaniu jak największej liczby połączeń na możliwie duże odległości. Krótkofalarstwo odgrywa znaczną rolę w rozbudzaniu zainteresowań radiotechnicznych wśród młodzieży i nawiązywaniu kontaktów międzynarodowych. Sieć stacji amatorskich bywa także wykorzystywana w czasie klęsk żywiołowych. Rozwój krótkofalarstwa datuje się od 1910 roku w USA. W 1918 roku powstało pierwsze (istniejące do dziś) stowarzyszenie radioamatorów American Radio Relay League (ARRL). Pierwszą amatorską łączność międzykontynentalną (Francja - USA) nawiązano w 1923 roku. Organizacją międzynarodową skupiającą ruch krótkofalarski jest International Amateur Radio Union (IARU, zał. w 1925 roku). W Polsce pierwsze radiostacje amatorskie powstały w 1923-1926 roku. W 1931 roku założono Polski Związek Krótkofalowców (PZK), który jest członkiem IARU.

 

Po więcej informacji odsyłam do działu Ciekawe Linki oraz do niezmierzonych zasobów Internetu.

 

Copyright © Krzysztof Macuga SQ8IFG